Fargo kamyonetteki ota değil, özgürlüğüne düşkün at (19 Ağustos 2019)
Fargo kamyonetteki ota değil, özgürlüğüne düşkün at (19 Ağustos 2019)

Fargo kamyonetin kasası otla doluydu.  Sahibi, iş güç için değil, sevdiği için ona bakardı. At, kamyonet dolusu otla beslendi bir süre. Yanı başından geçen Pülümür-Tunceli kara yolu at için güvenli değildi.  At tutkunu binicisi tutsaklığı sevmezdi. O nedenle, atın yerini sık sık değiştirirdi. Bazen değirmenin yanındaydı at. Arada bir, yıllar önce İbrahim Cömert’in barakasının olduğu yere bağlanırdı. Atı karşılıksız seven genç binicinin gönlü, atını ipe bağlamaktan yana değildi. Tutsaklık, hayvanlar için de kabul edilemezdi.  İp, özgürlüğüne düşkün bu hayvan için esaret demekti.

0
0
0
s2sdefault

 

Ayağı kırıldıktan sonra kapı dışarı edilen Kır At (Ayağa kalkmaya mecbur!)
Ayağı kırıldıktan sonra kapı dışarı edilen Kır At (Ayağa kalkmaya mecbur!)

Onu ilk olarak iki hafta önce görmüştüm. Gözlerinden akan hüzün, kapı dışarı edilen emektarın tanımsız acısına işaret ediyordu. Anlaşılan, yıllarca hizmet ettiği sahibi, kırılan sağ ön ayağından sonra sokağa salmıştı. Bir zamanlar yelelerini okşayan binicisiyle rüzgâra meydan okuduğu yıllar geride kalmıştı. Sakat kalmıştı Kır At.  Sırtından inmeyen binicisinin işine yaramıyordu artık.  Kırık ayakla ne kadar yaşadığı, nasıl acı çektiği bilinmiyor. Kırığa kimse müdahale etmemişti. Ayağını basarken çektiği acılara duyarsız kaldı insanlık.

0
0
0
s2sdefault
Aç gözlerini çocuk, aç artık!
Aç gözlerini çocuk, aç artık!

İlhan Dikme, ekmeğini taştan çıkaran bir babanın oğlu. Bir top hamurdan mucizeler yaratan annesinin nazlısıydı, İlhan. Babası Kamer (Kılay) Dikme’nin, Çatalyaka Göl (Gole) mezrasında gözlerini açtığı evin kapısı misafire hep açık olurdu. Baba, büyüklerinden devraldığı paylaşım kültürünü gözleri açık olduğu sürece sürdürdü.  Sofrasından misafiri eksik olmayan bir evde geçti çocukluğu, İlhan’ın. Yerden kalkmazdı sofra. Hastaneye gidenlerin, alışverişe çıkanların, akşam arabasını kaçıranların kapısını rahatlıkla çaldığı bir evde büyüdü. Düşünüyorum, acaba anne ve babasının, bir gün bile misafirlerden dolayı yüzü asılmış mıdır?

Asılmamıştır!

Misafiri haber veren her zil,  ailenin sevincini büyütmüştür.  

Erzincan’da kış mevsimleri soğuk olur. Ayazda soluğu kesilir insanın. Yolları buz tutar Erzincan’ın. Buz bağlayan camları kazıdığımız olmuştur. Musluğunu akşamdan açık bırakmayı unutanların suyu donmuştur. İlkbaharda patlayan borular, nice evde su baskınına yol açmıştır. Erzincanlılar, 2007’de, doğalgaz gelinceye kadar, evlerini kovalı kömür sobalarla ısıtmıştır. Kalabalık aileler dâhil, hemen herkes,  evde yakılan tek sobayla ısınmaya çalışmıştır.

Dikme ailesi de onlardan biridir.

0
0
0
s2sdefault