Öğretmen Sıtkı Ay, 1966 yılında Elazığ İlköğretmen Okulundan mezun olmuştu.

Hüseyin Canerik

Pülümür Akdik Köyü İlkokulu Öğretmeni Sıtkı Ay, yaşama veda etti.  Sessiz sedasız bir veda…  Sıtkı Öğretmen, 1966, Elazığ İlköğretmen Okulu mezunuydu. 12 Eylül Gladyo Darbesi sırasında görevden alınmış, yıllarca fabrikada çalışmıştı. 

1982 yılında, Akdik Köyü İlkokulunda Gülsüm Yapağılı’yla birlikte görev yapmıştı. Akdik’te görev yaptığı sırada, maaş günü Pülümür İlköğretim Müdürlüğüne çağrılmış, kendisine görevden alındığı bildirilmişti.

O gün cebinde sadece 10 lirası vardı.

Bütün serveti buydu.

Pülümür Kaymakamı Cafer Odabaş, keyfi biçimde görevden alınan öğretmene yardım toplanacağını söylediğinde  Öğretmen Sıtkı Ay’ın tepkisiyle karşılamıştı:

 “Ben dilenci değil, Türkiye Cumhuriyeti’nin öğretmeniyim!”

Yol parası bile olmayan öğretmen,   cebindeki  10 liranın üzerindeki Atatürk fotoğrafını  gösterdiği Kaymakam Odabaş’a  şöyle seslenir:

“Gazi Mustafa  Kemal Atatürk’le birlikte gideceğim yere  kadar giderim!”

Sıtkı Ay,  toprağın  derinliklerine  kök salmış vatanseverlik duygusuyla yetişen öğretmenlerimizdendi. Ülkesinin çıkarlarını kişisel çıkarlarının üstünde tutan, namuslu aydın geleneğinden geliyordu.

Yıllarca fabrikalarda ter döken, yokluk ve zorluklara karşın başını dik tutan  eğitim emekçilerimizdendi.

Uzun süren fabrika işçiliğinin ardından 1992’de mesleğe geri döndü.

Eli kalem tutan, aydın öğretmenlerimizdendi.

Değerli anılarını Pülümür Haber  sayfalarından  paylaştı. 1972 yılında görev yaptığı İmralı Yarı Açık Cezaevi  anılarını kaleme aldığında 84 yaşındaydı. Zor yıllara meydan okuyan güçlü belleği, hayranlık uyandıran türdendi.

Sıtkı Öğretmen’le son olarak 2024 yazında telefondan görüşmüş, görev yaptığı Pülümür’den selamlarımızı iletmiştik.

O sırada hastanede tedavi görüyordu.

Onun aramızdan ayrıldığını bugün öğrendik. 4 Ağustos 2024’te yüreği susmuş, Bursa’da sonsuzluğa uğurlanmıştı. Düzgün Susam, köyünün sevilen öğretmeninin ölüm haberini oğlu Cumhur Bey’den almıştı. Akıcı ve düzgün Türkçeyle konuşan  Cumhur Ay,  babasını akciğer rahatsızlığından dolayı yitirdiklerini söylemişti.

Güle güle Sıtkı Öğretmen’imiz…

Ardında genç kuşaklara örnek başı dik yaşama tutkusu, hilesiz hurdasız bir yaşam bırakan…

(Körfez, 18 Ocak 2025)