İsmail Somuncu,  Konya Çumra Kurukavak (Köyü)  İlkokulu öğrencileriyle okul bahçesinde, 1966.
İsmail Somuncu, Konya Çumra Kurukavak (Köyü) İlkokulu öğrencileriyle okul bahçesinde, 1966.

Paçaları  düğmeli, yırtık bir  şalvardı üzerindeki. Annesi Hatice Hanım’ın diktiği şalvarla acaba kaç yıl geçirmişti, bilen yok.  Çocuk büyürken,  şalvar  küçülür.  Lime limeydi şalvar, yırtık paça dizlerinin hizasındaydı.

Yoksulluk diz boyuydu. 

Toprak damlı, taş yapılı evler yoksulluğun ağır yükü altında eziliyordu.

Abrenk (Harmankaya) köyünün çalışkan köylüsü, gün ağarmadan uyanıyor, gün batımına kadar belini doğrultamıyordu. Köylüler, bunca emeğe karşın yokluklarla başa çıkamıyordu.

İsmail, Mehmet ve Hatice Somuncu çiftinin oğluydu.

1947’de doğmuştu.

Harmankaya İlkokulu diplomasını almış, aradan birkaç ay geçmişti. Alaca karanlıkta uyandırıldı. Babası önde, o ve kardeşi İbrahim arkada yola düştüler. İki kardeş, nereye, niçin gittiklerinden habersizdi.

0
0
0
s2sdefault

 

Öğretmen Sıtkı Ay: Başın öne eğilmesin!
Öğretmen Sıtkı Ay: Başın öne eğilmesin!

 

1978 yılıydı. Muş’ta görev yapan öğretmenler, İl Millî Eğitim Müdürlüğü  Disiplin Kurulu üyesini belirlemek için seçime gitmişti.  Sıtkı Ay, öğretmenlerin oyuyla kurul üyeliğine seçilmişti. 

Kurul  Vali Rasim Gezmiş, İl Millî Eğitim Müdürü Selahattin Sami Özer, il genel meclis üyesi, ilköğretim müfettişi, ilköğretim müdürü, okul müdürü ve iki öğretmenden oluşuyordu.

Millî Eğitim Müdürlüğünce bir öğretmen hakkında yürütülen soruşturma raporu, kurulda görüşülüyordu. Soruşturmanın konusu, Rus klasikleriydi. Muş’ta görevli bir köy öğretmeni, Kastamonu’da yatılı okuyan  arkadaşına mektup yazmış, Rus klasiklerini okumasını tavsiye etmişti!

Memleket elden gidiyor, istihbarat uyuyordu!

Haber elemanları, söğüt gölgesinde istirahate çekilmişti.

Mektup, okul yönetimi tarafından defalarca okunmuş,  gereği için ilgililere iletilmişti.

Okul koridorlarında  bile komünizmin ayak sesleri duyuluyordu.   

Sansürcüler, ülkenin bekası için  teyakkuzdaydı.   

0
0
0
s2sdefault
Bülent Duman, Kocaeli Körfez Ormanı, 21 Mart 2024.
Bülent Duman, Kocaeli Körfez Ormanı, 21 Mart 2024.

Kocaeli Körfez Ormanı, doğal bitki örtüsü  ve hayvan varlığının adım adım yok edildiği  alanlarımızdan.   Orman, yaklaşık 15 yıldır  akıl almaz bir kıyımla karşı karşıya. İşe, çoğu gereksiz, orman içi yolların yaygınlaştırılmasıyla başlandı. 

Orman, ‘ulaşım kolaylığı’ndan dolayı,  kötülük peşinde koşanların ayakları altına serildi.

Ağadere’ye  can veren  kaynak, taş ocağıyla ölüme terk edildi.  Güzelim vadi, taş ocağı ve  inşaat atıklarıyla  çöplüğe çevrildi.  

0
0
0
s2sdefault