Hüseyin Canerik

Önceleri fotoğraf çektirmek için sıraya girilirdi. Herkesin evinde fotoğraf makinesi yoktu. Fotoğrafçıların sayısı da azdı. 1977 yılında Salördek Köyü İlkokulundan mezun olmuştuk. Okul Müdürümüz Hüseyin Sarı’nın, mezuniyet için vesikalık fotoğrafa ihtiyaç duyulduğunu söylemesi, bizleri fazlasıyla mutlu etmişti.

O fotoğrafların çekim öyküsünü hatırlayamıyorum, ama ortaokuldan mezun olduğumuzda bize Pülümür’ün  yolu görünmüştü.  Çünkü okulun bulunduğu Kırmızıköprü’de fotoğraf stüdyosu yoktu.Bu da köyden ilçeye gitmek demekti.  Kırmızıköprü Ortaokulundan bir grup arkadaşımızla Kırmızıköprü’den minibüsle Pülümür’e gitmiştik. (Acaba minibüsçü kimdi? Akdağ, Musa Dolmuşçu ya da Gökçekonaklı İsmail Karakaş olabilir).

1980 yılında Pülümür’de bir fotoğraf stüdyosu vardı: Foto Dekor. Foto Dekor’un çekim stüdyosunda, aynanın üzerinde asılı duran kravatı sırayla boynumuza geçirmiştik. Renk uyumu vb. kaygılar taşımadığımızı iyi hatırlıyorum.  Çekim için sıraya girdik. Stüdyo sahibi Abdullah Eke, bizi düzenli biçimde içeri aldı ve fotoğraflarımızı çekti.

Sanırım bir hafta sonra vesikalık siyah beyaz fotoğraflarımıza kavuşmuştuk.

Saçlarımın, alnımı kapattığını yıllar sonra fark edecektim!

Ne büyük mutluluk!

Fotoğraflarımız ortaokul diplomasına, bir de diploma defterine yapıştırılmıştı.     

Aradan uzun yıllar geçtikten sonra söz konusu fotoğraflarımız, bizden habersiz ve izinsiz,  İnternete düşmüştü. Kırmızıköprü Ortaokulu kapatılmış, belge ve dosyalar ortalığa saçılmış. Sahipsiz kalan  okulun kalorifer peteklerini sökerek kamyona yükleyen kişiye, Almanya’dan, annesinin ziyaretine gelen amcamızın oğlu Hakkı Canerik’ten başka tepki gösteren kimse olmamıştı! 

Bir tarihin yağmalanmasına, yetkililer gibi, sıradan insanlar da kayıtsız kalmıştı.

“Dersim” üzerine nutuk atanların aklına, hemen yanı başlarındaki okulun yağmalanmasını önlemek gelmemişti.
Yetkililer, ortalığa saçılan arşiv ve okul malzemeleriyle ilgili olarak, bilebildiğim kadarıyla, somut bir önlem almamıştı. (Okulun bando takımı bile çöpten çıkmıştı! Kimsenin aklına malzemeleri ilçedeki okullara taşımak gelmemişti). Okul kütüğü ya da diploma defterlerindeki  fotoğraflarımız, orda kamp kuran “Dersim Paparazzileri” tarafından servis edilmişti. Bu üzücü durumla ilgili olarak herhangi bir adli ya da idari işlem yapılıp yapılmadığını bilemiyorum, ancak yöneticilerin bu kayıtsızlığı  hâlâ içimi sızlatır.

Şimdi Pülümür’de fotoğraf stüdyosunun olduğu yerde okul arkadaşım Veli Polat’ın lokantası  var.   Benim merak ettiğim, Foto Dekor’un arşividir. Pülümür’ün bir dönemine tanıklık eden arşivin korunmuş olması, en büyük dileğimdir. 

(Pülümür Kırmızıköprü, Temmuz 2016)

*Bu yazı, Temmuz 2016’da yayımlanmıştı. Site güncelleme sürecinde yaşanan teknik sorundan dolayı yeniden yayımlandı. Yazıda, fotoğraflar dışında herhangi bir güncelleme yapılmamıştır.

**Foto Dekorun binası fırına dönüştürülmüş durumda.