Hüseyin Canerik
Ihlamur, soğuk kış günlerini ısıtan muhabbettir. Karda boranda sobada demlenen dostluktur. Soğuk algınlığı, öksürük ve yüksek ateşle başa çıkmanın reçetesiz ilacıdır. Ihlamur ağacı, sıcak yaz günlerinde perdeyi havalandıran rüzgârdır. Okmeydanı Piyalepaşa Mahallesi Çınarlı Sokak’ta, kim bilir kaç yıl önce Sivaslı Bayram’ın diktiği ıhlamur Okmeydanı’na hapsedilemeyen sevinçtir. Bayram’ın bahçesinde boy verdiğinde çok katlı yapılardan eser yoktu. Mahalledeki müstakil evler çevre dostuydu. Çarpık kentleşmeyle birlikte etrafı yapılarla kuşatıldı. İnsanlar gibi, onun da soluğu kesilmiş, güneşi çalınmış. Dört bir yanı bina artık. 2013 yılında, dallarını budayan Sivaslı Bayram’ı rehin almış! Ağaçta mahsur kalan Bayram’ı itfaiye kurtarmış. Ihlamur, çevresindeki binalara aldırış etmeden büyümeye devam ediyor. Binalarla birlikte ıhlamur da yükseliyor. Şimdi boyu dört katlı binaya yaklaşmış durumda. Onun otuz santimetre çapındaki gövdesi, geniş bir alana yayılan gölgesi, Piyalepaşa’dan Şark Kahvesine yayılan kokusu, çeşme başında sevgilisine bağlılık yemini eden kızın sevdasıdır. Ihlamur, karanlığa boyun eğmeyen bu güzel memleketin direncidir. Okmeydanı’nın derinliklerine kök salan ıhlamurun güneşe kondurduğu öpücük, Türkiye’nin büyük aşkı ve umududur. (Okmeydanı, 3 Haziran 2019)
